Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/7990 K.2012/41165

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 28.12.2009 günlü mahkumiyet hükmünün sorgusunda beyan ettiği adresine tebliğe çıkarıldığı muhatap adreste bulunmadığından merciine bila tebliğ iade edilmesi üzerine mahkemece herhangi bir adres araştırması yapılmadan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine aykırı olarak tebliğ edildiği gibi gerekçeli kararın yasa yolu bildirimine ilişkin kısmında hapis cezası yanında tayin olunan 500.00. TL adli para cezası yönünden hükmün kesin olduğu belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, 12.08.2010 tarihli temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın ortak arkadaşlarının işyerinde oturdukları sırada müştekiye gelen telefon üzerine ayrılmak zorunda kalması nedeniyle alacaklı Abidekent Koop.ne verilmek üzere hamiline düzenlenmiş çeki götürebileceğini söyleyerek aldığı ancak ilgili kooperatife götürmeyip ticari ilişki içinde bulunduğu Mücdat Kosova isimli kişiye kendi borcuna karşılık verdiği bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.