Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8104 K.2014/1399

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Sanık ...'ın suç tarihlerinde Simav İlçesinde ... Bilgisayar isimli iş yerinin sahibi olduğu, katılan ...'in tamir ettirmek için suç konusu bilgisayar monitörünü teslim ettiği, bilgisayarın serviş işlemleriyle sanığın uğraştığı, devam eden süreçte katılan defalarca sanığın iş yerine gitmesine rağmen bilgisayarın Kütahya'dan dönmediğinin kendisine söylendiği, sanığın daha sonra iş yerini kapatarak gittiği, katılanın teslim ettiği bilgisayarın monitörünün bir daha bulunamadığı, katılana teslim edilmediği, sanığın bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde "30 gün" uygulanması,