Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8365 K.2013/18566

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan ... ile 25 Mayıs 2005 tarihinden itibaren bir yıl süreli kira sözleşmesi ile 8 adet tırı (8 adeti çekici ve 8 adeti de yarı römorku olmak üzere toplam 16 adet araç) araç başına ayda 3000 TL ödemek üzere kiraladığı, kiralamış olduğu bu araçlar ile hafriyat işi yaptığı, daha sonra aralarındaki sözleşmeye göre ödemesi gereken kira bedelini ödemediği, yapması gereken araçların akaryakıt, bakım, onarım, lastik giderleri, park ve garaj giderleri, taşıt vergileri, resim ve harçları, yük hasarları ile sigorta tazminatı gibi yükümlülükleri yerine getirmediği ve araçları iade etmediği olayda; sanıklar arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf olduğu ve atılı güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.