Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8417 K.2014/2460

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanık ...'ın, yaşlı bir insan olup evlenmek isteyen katılan ...'e diğer sanık ...'nı "..." ismiyle tanıttığı, iki şahsın evlenme kararı aldıkları, sanık ...'nın katılandan mevlit okutulacağını söyleyerek 400 TL, elbise satın alınacağını söyleyerek 1.000 TL aldığı, ayrıca 635 TL bedelinde de takı eşyası satın alındığı, ayrıca sanık ...'in de katılandan 900 TL para aldığı, bu şekilde katılanın 2.935 TL parayı sanıklara verdiği, bilahare sanık ...'nın evlenmekten vazgeçtiğini söyleyerek aldıklarını iade etmediği olayda, baştan beri evlenme niyeti taşımadığı halde menfaat elde

etmek amacıyla hareket edip katılanı aldatan sanıkların eylemleri itibarı ile, mahkemenin "dolandırıcılık" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.