Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8505 K.2014/2295

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın şikâyetçiye ait işyerinde pazarlama elemanı olarak işe başladığı, şikâyetçinin işyerindeki malları alarak kimlik ve adresleri tespit edilemeyen isim ve adreslere pazarlayıp teslim ettiğinden bahisle satış fişi düzenlediği, sonrasında işten ayrıldığı, şikâyetçinin satış fişlerindeki isim ve adresleri tespit edemediğinden tahsilât yapamadığı olayda,

Sanığın tek eyleminin ikiye bölünerek hem beraat hem de mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Kabule göre de;

Sanığın soruşturma safhasında şikâyetçinin zararını karşılayacağını beyan etmesi, şikâyetçinin ise soruşturma safhasında zararının ifadeden önce sanığın yakınları tarafından giderilmesinden dolayı şikâyetten vazgeçmesi nedeniyle TCK’nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,