Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8670 K.2014/2490

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; kamyon şoförü olan ve taşımacılık yapan sanığın, katılanın ortağı ve müdürü olduğu İstanbul'da bulunan İ.. T..Tic. Ltd. Şirketine gönderilmek üzere kullandığı .... plakalı kamyona İzmir'den yetkilisi tanık S..K.. olan, İzmir'de bulunan L..Nakliyat firmasıyla 06.07.2007 tarihli taşıma sözleşmesi yaparak iplik yüklediği, sanığın yaptığı sözleşmeye aykırı olarak yüklediği ipleri katılana teslim etmediği ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanık hakkında aynı eylemle ilgili kamu davası açıldığının ve davanın İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinde 2009/24 Esas ve 2009/763 Karar 13.10.2009 tarih numaralı ilamıyla karara bağlandığının UYAP üzerinden tespit edilmesi karşısında; her iki davaya ilişkin dosyaların birleştirilmesi suretiyle tüm deliler birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,