KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/8691 E., 2013/18078 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar ... ve ...'ın duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezalarının süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; katılanın evlenmek istediğini sanık ...’a söylediği, sanığın katılana yardım edebileceğini söyleyerek sanık ...'ı aradığı ve birlikte ...'e gittikleri, katılan ile sanık ...’ı, sanık ...’ın karşıladığı ve hep birlikte sanık ...’ın evine gittikleri, sanık ...’ın, evde bulunan ve gelini olan ...’ı 7,000 TL karşılığında katılan
ile evlendirebileceğini söylediği, sanık ... ile katılanın belli bir süre yalnız kalarak konuştukları, daha sonra katılanın sanık ...’ı beğenmeyerek evlenmek istemediğini beyan ettiği, fakat ev içerisinde iken 5,000 TL'yi sanık ...’a diğer sanıklara vermek için elden teslim ettiği, katılanın evlenmekten vazgeçeceğini düşünen sanıklar ... ve ...’ın katılanı evden çıkararak mesire yerine götürdükleri, burada belli bir süre kaldıktan sonra sanık ...’ın bir bahane ile katılanın yanından ayrılarak kaçtığı ve parayı iade etmedikleri anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun işlendiğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/8691, K. 2013/18078, 20 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama