Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8693 K.2014/2725

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, ... Gübre Sanayi Ticaret Anonim Şirketi'nden 01/01/2009 gün ve 672251 numaralı sevk irsaliyesiyle 340 çuval olmak üzere 17. 000 kg tarımsal gübreyi ... plakalı kamyona yükleyip teslim alarak Sandıklı ilçesinde bulunan ...'a ait gübre bayisine teslim etmek üzere yola çıktığı ve müşteki ...'e ait iş yerinde gübrelerin boşaltımı yapılırken, gübre torbalarının, orijinal torbalara benzemediği, detaylı yapılan incelemede de, torbaların içindeki malzemenin gübre standartlarına uygun olmadığının tespit edildiği, katılan firma yetkililerinin

olayı açıklığı kavuşturmak bakımından Sandıklı ilçesine geldikleri, burada katılan yetkilerinin de boşaltımı yapılan gübrenin sahte olduğunu tespit etmeleri üzerine, sanığa gübreleri tekrar firmaya geri götürülmesi talimatını verdikleri, ancak sanığın 04/09/2009 günü gübreleri tekrar katılan firmanın Aliağa ilçesinde bulunan deposuna bu kez orjinal gübreleri teslim ettiği, böylece sanığın, orijinal gübrelerle, sahte gübreleri önceden değiştirdiği, durumun farkedilip iadesinin istenmesi üzerine, bu sefer tekrar sahte gübreleri kamyondan indirerek orijinal gübreleri katılan firmaya teslim etmek suretiyle katılan firmaya karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, müşteki ...'a karşı ise dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, bir hizmet ilişkisi çerçevesinde teslim aldığı malları, yüklendiği haliyle teslim etmesi gerekirken sahtesiyle değiştirdiği, durumun ortaya çıkmasından sonra da, malı tekrar katılan firmaya iade ederek katılan şirketin zararına sebebiyet verdiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, bir hizmet ilişkisi çerçevesinde teslim aldığı malları, yüklendiği haliyle ilgili işyerine teslim etmesi gerekirken sahtesiyle değiştirdiği, durumun ortaya çıkmasından sonra da, malı tekrar katılan firmaya iade ederek katılan şirketin zararına sebebiyet verdiği olayın kül halinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, ayrıca dolandırıcılığa teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince bu suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,