Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8803 K.2013/20241

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan şirkette çalışan sanığın, sahte olarak tahsilat makbuzu tanzim ederek müşterilere sattığı mal karşılığı bu sahte tahsilat makbuzları verip tahsil ettiği paraları katılan şirkete iade etmeyerek uhtesinde tuttuğu iddia edilen olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkartılması bakımından; katılan şirket ile olan hizmet ilişkisi nedeniyle sanığın görev ve sorumluluklarının nelerden ibaret olduğu, tahsil ettiği paralara karşılık bir belge düzenlemesi gerekip gerekmediğinin araştırılması, sanıktan aldıkları mallara karşılık ödemede bulunduğunu söyleyen müşterilerden belgelerinin istenmesi,

varsa satış sözleşmesinde ve tahsilat makbuzlarında imzaları bulunan alıcılara ilişkin imza ve yazı örnekleri celp edilerek imzaların kime ait olduğunun belirlenmesi, ayrıca şirkete ait muhasebe kayıtları, defter ve belgelerin getirtilerek, şirketin muhasebe hesaplarında suça konu ödeme makbuzlarına ilişkin konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,