Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8848 K.2014/2899

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'un, temyiz dışı sanık ... ile fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek katılan ...'ya 2008 yılı Ocak ayında telefonla arayıp yaşlı bir teyzenin evini temizlerken 4-5 kg civarında altın bulduklarını, bunu birlikte değerlendirmek istediklerini söyleyip İzmir'de buluştukları, kendisini ...olarak tanıtan sanık ...'un torbanın içerisinden bir adet altın çıkarıp katılana verdiği, kendisine verilen numune altının gerçek olduğunu öğrenen katılanın sanığa 15.000 TL'yi verdiği, parayı alan sanığın altınları getirme bahanesi ile olay yerinden uzaklaştığı, sanığın bu şekildeki hileli söz ve davranışlarla ikna ettiği katılandan haksız menfaat ettiği anlaşılmakla, üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.