Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8954 K.2014/2957

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Sanığın 02.05.2008 tarihinde hastanede oturmakta olan şikayetçi ...’den konuşup iade etmek amacıyla cep telefonunu istediği ancak konuşma sırasında şikayetçinin yanından cep telefonu ile birlikte uzaklaştığı, yine 02/05/2008 tarihinde 9 Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Onkoloji Polikliğinde ablasını bekleyen katılan ...

Gökçe’den hastanede yatan ve 3 günlük ömrü kaldığını söylediği çocuğunu annesi ile görüştürmek bahanesi ile telefonunu istediği, telefonla bir süre konuştuktan sonra annesi ile hasta olan çocuğunu görüştürmek bahanesi ile bir kapıdan içeriye girdiği ve telefonu katılana iade etmeden ortadan kaybolduğu, 09/02/2008 tarihinde ise hastane bahçesinde karşılaştığı şikayetçi ... ile sohbet ettiği sırada cebinden bir telefon kartı çıkartarak bir yerleri aramaya çalıştığı daha sonra telefonunun şarjının bittiğini söyleyerek şikayetçiden telefonunu istediği,

telefonu alan sanığın şikayetçinin yanından önce biraz uzaklaştığı daha sonra gözden kaybolduğu olaylarda, zilyedliğin devredilmemiş olması nedeniyle üç ayrı “hırsızlık” suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.