Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/9206 K.2014/2850

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Suça sürüklenen çocuğun, bir yeri aramak için mağdurdan geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmediğinin iddia edildiği olayda; şikâyetçinin soruşturma safhasında alınan beyanında, suça sürüklenen çocuğun hakkında tefrik kararı verilen ve şikâyetçiye karşı Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.10.2007 tarih 2007/525 iddianame numarasıyla yağma suçundan kamu davası açılan B..Ö.. ile birlikte ellerinde bıçakla geldiklerini ve korktuğu için telefonu verdiğini beyan etmiş olması karşısında; hakkında tefrik kararı verilen Bayram hakkında yürütülen dosya getirtilerek sonuçlanmamış ise birleştirme kararı verilerek,

sonuçlanmış ise denetime olanak verecek şekilde onaylı bir örneği dosyaya konularak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,