Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/9286 K.2014/2809

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...’un, temyiz dışı ... ile birlikte katılanın yanına giderek işçi ihtiyacı olup olmadığını sordukları, 50 işçi istediğini belirten katılana, ...’ün 2 gün içerisinde 50 işçi bulacağını söylediği, 03.08.2008 tarihinde ...’ün, katılanı arayarak işçi meselesini hallettiğini, ertesi gün yola çıkacaklarını söylemesi üzerine katılanın, 400,00 TL’yi ... adına havale yoluyla göndermesine rağmen bir daha ...’e ulaşamadığı, daha sonra sanık ...’un, ... ile anlaşmalı olarak katılana ...’ün işçi bulamayacağını, kendisinin işçi bulduğunu ve işçilerin hazır olduğunu söyleyerek katılandan 900,00 TL aldığı,

ertesi gün işçileri götürmek üzere Kozpınar köyüne gittiklerinde sanığı göremedikleri gibi, telefonla aradıklarında da sanığa ulaşmadıkları anlaşıldığından, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.