Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/9421 K.2014/3186

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıklardan ...'nın marangoz, sanık ...'ın şoför olarak Lamiera marka yatakların imalatını yapan katılanın işyerinde çalıştıkları, katılanın ...

Halı Mobilya isimli işyerinin sahibi olan diğer sanık ...'e ürettiği yatakları satarken, aralarındaki ticari anlaşmazlık nedeni ile bir daha mal vermediği, ancak tanık olarak dinlenen ... 'in katılanın işyerine gelerek aldığı fiyata karşılık sanık ...'in aynı yatağı daha ucuza sattığını söylemesi üzerine, katılan tarafından yapılan araştırmada işçileri olan sanık ... ve ...'ın kendisinden habersiz olarak depodan çıkarttıkları yatakları diğer sanık ...'e satıp parasını mal edindiklerini öğrendiği, bunun üzerine tanık ... 'den belirledikleri bir yatak modelini sanık ...'den istemesini tembihlediği,

tanığın belirlenen modeli satın almak istediğini söylediği sanık ...'in, birkaç gün içerisinde istenilen model yatağı temin edeceğini söyleyip iki gün sonra tanığın evine getirdiği, yine katılanın sanık ...'e ait kamyoneti deposundan bilgisi dışında çıkan yataklarla yüklü olarak yakalayıp polise haber verdiği somut olayda; sanıkların inkara yönelik savunmalarına karşın, sanık ...'in kamyonetinde ele geçirilen ve faturalarını ibraz

edemediği yatakların katılana ait olduğunun tespit edilmesi, sanık ...'ın katılandan kendi hesabına satın aldığı yatakları sanık ...'e sattığını beyan etmesine karşın, söz konusu ürünleri satın aldığına dair herhangi bir belge sunamadığı gibi, neden patronu olan katılanın ürün satmadığı sanık ...'e kendisinin ürün satmaya çalıştığını da izah edemediği,

tanıklar ... ve ...'nın yeminli beyanlarında sanık ...'ın eksilen yatak ve bazaları depodan kedisinin aldığını huzurlarında itiraf ettiğini söylemeleri, sanık ...'ın suça konu eşyaları sanık ... ile birlikte diğer sanık ...'e götürdüğünün anlaşılması karşısında, sanık ... ve ... bakımından hizmet nedeni ile güveni kötü kullanma, sanık ... bakımından ise suç eşyasını satın alma veya kabul etme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili, sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanıklar hakkında ayrı ayrı kurulan hükümlerde adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 tam gün olarak tayin edilmesi;