Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/10155 K.2015/22706

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Olay tarihinde müşteki ...'nun aracını tamir etmesi için sanık ...'un tamir dükkanına bıraktığı, sanığın müştekinin bilgisi haricinde aracın teslim amacı dışına çıkarak eşi ... ile düğüne gitmek için kullandığı, bu araçla .... mahallesi ... bulvarına geldikleri esnada katılanın sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile yol verme sebebinden aralarında tartışma çıktığı, sanık ...'un ele geçiremeyen ruhsatsız silah ile araçtan inip katılanı ayağından basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaraladığı ve olay yerinden geldiği araçla uzaklaştığı iddia olunan somut olayda;

1- Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet ve silahla basit yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın ele geçiremeyen ruhsatsız silahla katılanı ayağından basit şekilde yaraladığı sanık ikrarı, katılan ve tanıkların beyanları, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın kendisine tamir için bırakılan aracı teslim amacı dışına çıkıp şahsi işlerinde kullanıp düğüne giderek üzerine atılı suçu işlediği sanık savunması, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sübutu kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK 61. madde göz önüne alınarak TCK 155/2.madde uyarınca hapis cezasının yanında gün üzerinden temel para cezası miktarının belirlenmesinin ardından belirlenen gün üzerinden artırım ve indirimlerin yapılmasını takiben TCK 50/1-a, 52/2. maddelerin uygulanması gerekirken alt sınırdan belirlenen gün para cezasının doğrudan 50/1-a ve 52/2 gereği TL cinsinden para cezasına çevrilmesi sonrasında indirim maddesi uygulanması suretiyle ugyulama hatasına düşülüp sanık hakkında neticeten fazla para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA;

fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm kısmından adli para cezası ile ilgili olarak 1 yıl hapis cezasından sonra gelen " ... ve TCK 50/1-a ve 52/1 maddeleri birlikte değerlendirilerek takdiren 5 gün ve takdiren 20TL den 100gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "TCK 62.madde gereği 1/6 oranında indirilerek 83TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin tamamen kaldırılarak yerine sırasıyla " 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına",