Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/10215 K.2013/13374

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Şikayetçi ... ile sanık ...'nın kardeşi ...'nın olay tarihi öncesinde nişanlandıkları, daha sonra nişanın bozulduğu, bu nedenle her iki aile arasında husumet meydana geldiği, 24.06.2010 tarihinde sanıklar ..., ... ve ... ile şikayetçiler ... ve ... ve katılan ...'ın karşılaştıkları, aralarında kavga çıktığı, bu kavga sırasında sanık ...'nın sopa ile şikayetçiler ... ve ...'a vurduğu, ayrıca kurusıkı tabanca ile katılan ...'a ateş ettiği, O'nun ateşli silahla bacağının ve vücudunun diger yerlerinden yaşamsal tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile iyileşecek derecede yaralandığı, sanık ...'ün de sopa ile şikayetçiler, ... ve ...

... ile katılan ...'a vurdukları, doktor raporlarına göre ... ve ...'ın yaşamsal tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile iyileşecek derecede yaralandıkları iddia ve kabul edilen olayda; sanıkların, müştekilerle aralarında önceye dayalı husumet olduğunu, olay günü karşılaştıklarında müştekilerinin hakaretine maruz kaldıklarını, bunun sonrasında akşam vakti yeniden karşılaştıklarında aynı şekilde müştekilerin saldırısına maruz kaldıklarını ve kavga ettiklerini savunmaları, sanıkların adli raporlarında darp ve cebir izine rastlanması nedeniyle savunmanın kısmen doğrulanması karşısında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediğinden sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,