Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/10239 K.2015/23304

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Şikayetçi tarafından kira gelirinden kaynaklanan vergi borcu ile veraset ve intikal vergisinden kaynaklanan vergi borçlarının maliyeye yatırılması için değişik zamanlarda parayı sanığa gönderildiği, sanığın bu paraların bir kısmını maliyeye yatırdığı ancak 112.710.TL yi yatırmadığı ve kendi borçlarına kullandığı iddia edilen olayda, sanık ile şikayetçi arasında devam eden bir hizmet ilişkinin bulunmadığı bu nedenle sanığın eyleminin TCK nun 155/1 maddede belirtilen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gerekçesine dayanılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.