KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/10265 E., 2015/24204 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz senedi kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.
Katılanın sanığa borcundan dolayı 5.100,00 TL ve 2.300,00 TL olmak üzere iki senet verdiği, 2010 yılının şubat ayında katılanın 1.500,00 TL'si çek, 1.500,00 TL'sİ nakit olmak üzere ödeme yaptığı, 1.500,00 nakit ödediğine dair sanıktan belge aldığı, daha sonra katılan hiç ödeme yapmamış gibi sanık tarafından ... İcra Müdürlüğünün 2010/7296 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığı, böylece sanığın bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,
Sanığın savunmasında katılana borç para verdiğini, karşılığında 5.100,00 TL ve 2.300,00 TL olmak üzere iki senet aldığını, katılanın borcunun 3.000,00 TL'sini ödediği, geriye kalan 4.400,00 TL'sini ise bir ay içerisinde ödeyeceğini, ancak ödemediğini, bunun üzerine senetleri işleme koyduğunu beyan ettiği, dosya içersinde 5.100,00 TL'lik senedin işleme konulduğuna dair belgelerin bulunduğu, diğer senede ilişkin evrakın bulunmadığı,
ancak sanığın ikrarı ile geriye 4.400,00 TL alacağını olduğunu beyan etmesi ve katılanın yazılı delille ödemeyi ispat etmesi karşısında, sanık beyanı, katılan şikayeti ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle beraatine dair yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/10265, K. 2015/24204, 22 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama