Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/10283 K.2015/23385

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Mağdurun, ticari taksicilik yapan sanığın yanına gelip müşteri olarak aracına bindiği, akabinde evinin önüne gelerek 6 TL olan taksi ücreti ödemek için cüzdanından 50 TL çıkartarak sanığa verdiği, ancak sanığın mağdura üzerinde bulunan ve ucu yırtık olan başka bir 5 TL'lik banknotu göstererek 5 TL verdiğini söylediği, mağdurun tekrar cüzdanından 50 TL çıkartıp sanığa verdiği, sanığın da yine ucu yırtık 5 TL'yi göstererek 5TL verdiğini, başka para vermemesini taksi ücretini bu paralardan tahsil edeceğini söyleyerek para üstü olarak 4 TL'yi mağdura verdiği, daha sonra araçtan inen mağdurun cüzdanındaki parasını saydığında 100 TL'sinin olmadığını fark ettiği, bu şekilde sanığın

hileli hareketlerle haksız menfaat temin ederek üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, mağdur ifadesi, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.