Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/1032 K.2014/16061

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait Ç. Oto Kiralama isimli işyerinden 12/11/2008 tarihinde 4 günlüğüne kiraladığı .. plakalı aracı 16/11/2008 tarihinde teslim etmesi gerektiği halde teslim etmediği, telefonla arayarak 4 günlük bedeli banka hesabına yatırdığını söyleyip kullanmaya devam ettiği, bu kez 20/11/2008 tarihinde teslim etmesi gerekirken teslim etmemesi nedeniyle katılanın müraacatı üzerine aracın 26/11/2008 tarihinde Bursa ilinde bir otoparkta terkedilmiş vaziyette bulunduğu, aracın katılana teslim edildiği, sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Suça konu aracın sanığa ifa ettiği meslek ya da hizmet dolayısıyla tevdi edilmemiş olması nedeniyle eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle yazılı şekilde TCK'nın 155/2. maddesine göre uygulama yapılması,

2-Kabule göre de; hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

3-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,