Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/10809 K.2015/23773

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

25.01.2011 tarihli asıl kararın sanığın yokluğunda verilerek sanığa tebligat çıkartıldığı, kanun yolu bildiriminde “tefhim ve tebliğden itibaren“ denilmesinin, yoklukta verilen kararlar açısından, tek başına yanıltma olarak kabul edilemeyeceği, gerekçeli kararın, usulüne uygun olarak 28.02.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın, kararı bu şekilde öğrendikten sonra süresinden sonra 25.03.2011 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek ve tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;