KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/11217 E., 2015/25003 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla Mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanık ... ile katılan ...'nun asker arkadaşı oldukları, olay tarihinden önce sanığın katılanı telefonla arayarak birisinde satılık altın olduğunu bildirdiği, katılanında diğer arkadaşı ...'u yanına alarak ...'a gelidiği,...'da sanık ile yanında bulunan arkadaşları ile buluştukları ve sözkonusu altınlardan bir adet numune alarak ...'e geri döndükleri,gerçek altın olduğunu anlayınca sanığı arayarak altınları almak istediklerini bildirdikleri,yanlarına para alarak ...'a geldikleri,
otogarda buluşup altınların teslim edileceği yere gittikleri,burada bir arabanın içinde bekleyen şahıslar olduğu,katılanın parayı sanığa teslim ettikten sonra bir fırsatını bulup sanığın ve yanındakilerin altınları teslim etmeksizin aldıkları paralarla birlikte arabaya binip kaçtıkları iddia edilen olayda, sanığın eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/11217, K. 2015/25003, 6 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama