Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/1129 K.2014/15667

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Araç kiralama işi ile uğraşan katılanın iş yerine gelen sanığın, ... plakalı aracı, kira sözleşmesine istinaden belirli bir süre kullanmak üzere kiralayarak teslim aldığı; ancak söz konusu aracı sözleşmede belirtilen sürede katılana iade etmeyip, başka bir kişiye vermek suretiyle teslim amacı dışında tasarrufta bulunarak üzerine atılı olan güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına, kira sözleşmesi formuna ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın,bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde; güveni kötüye kullanma suçunun yaptırımının '' altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası'' olarak gösterildiği gözetildiğinde; sanık hakkında, gerekçe gösterilmek suretiyle hapis ve adli para cezasına hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılmış olmasında kanuna aykırı bir durumun söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bu nedenle bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.