Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/11619 K.2013/12274

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı verilen kararda temyiz süre başlangıcının tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren denilmek suretiyle çelişki yaratıldığından katılanın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekmektedir.

Katılan ile sanıklar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, sanıkların, huzursuz ettikleri katılan ... ...'i, yaşadığı evi ve mahalleyi terketmek zorunda bıraktıkları ve katılanın boş kalan bahçesindeki meyveleri ve ağaçların dallarını kırdıkları, evin kapı ve camlarını

kırdıkları, ev eşyalarına, evin tuğlalarına ve güneş enerjisine zarar verdikleri ve bir kısım eşyaları aldıkları iddia edilen olayda; sanıkların suçlamayı kabul etmedikleri, aralarındaki önceye dayalı husumetten dolayı katılanın kendilerine iftira attığını savundukları, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair katılanın beyanından başka delil olmadığı, duruşma sırasında dinlenen ve katılanın halası olan tanık ...'ın sanıkları tam olarak teşhis edemediği, isnat edilen suçları sanıkların işlediklerine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.