Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/11959 K.2015/25319

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...'ın, katılan ...'a ait dijital baskı işi yapan işyerinde makina operatörü olarak çalıştığı, 2010 yılı içerisinde sanığın katılana 100 ya da 130 metrekarelik bir iş olduğunu söylediği, katılanın da metrekaresini 4.5 dolar karşılığında yapabileceklerini söyleyerek işi kabul ettiği, işin bitirilip müşteriye teslim edilmesinden sonra bedelinin ödenmemesi üzerine katılanın sanığa neden ödenmediğini sorduğunda sanığın ödeneceğini söyleyerek katılanı oyaladığı,

katılanın ... adlı işyerinde çalışan tanık... ile durumu görüştüğünde tanığın ödemenin yapıldığını, işin ise 450 metrekarelik bir iş olduğunu, sanık ile 1.650 TL ye anlaştıklarını söylediği, sanığın aldığı işin bir kısmını da diğer tanık...'e ait ...Dijital adlı işyerinde yaptırdığı, bu suretle üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; savunmasında işi kendi adına aldığını, katılanın da buna rıza gösterdiğini, ancak fiyatta anlaşamadıkları için işin bir kısmını başka firmalara yaptırdığını, bu işyerlerinden birinin de ...Dijital olduğunu belirttiği, ...

Dijital sahibi tanık ...ün de sanığa iş yaptığını doğruladığı gözetildiğinde; sanık ile katılan arasında hukuki ihtilaf bulunduğu, sanığın atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeter derede delil bulunmadığı gerekçeiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.