Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/12061 K.2013/14377

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şikayetçinin olay günü saat 23:00 sıralarında sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracı ile evine gittiği sırada, ticari aracıyla önünde seyir halinde olan sanığa selektör yaparak yol istediği, sanığın önce yol vermediği, sonra yolu açtığı ve şikayetçinin arkasından giderek yolunu kestiği ve şikayetçiye tekme ile vurup onu basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladıktan sonra, şikayetçiye ait aracın arka bagaj kapısının üst bölümüne vurup zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

Tebliğnameyle, tekerrür şartları bulunmadığı için TCK’nın 58/3. maddesinin tatbikinin zorunlu olmayacağından, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozma talep edilmiş ise de, mahkemece temel ceza belirlenirken, tekerrür hususuna

değinilmeden, sanığın sabıkalı olması nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesi ile olayın oluş biçimi ve özellikleri, suç işleme konusundaki eğilimleri ve bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı gerekçeleriyle sanık lehine olan erteleme, seçenek yaptırımlara çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Tekerrür uygulamasına esas alındığı anlaşılan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.12.2009 tarihinde verilen ve 2006/715-2009/1670 E-K sayılı ilamında, sanık hakkında TCK’nın 116/4 madde ve fıkraları uyarınca hükmedilen ve 03.08.2010 tarihinde yerine getirilen 1.800 TL adli para cezasının, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle, aynı maddenin son fıkrası uyarınca da tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,