Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/12147 K.2015/25373

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ile müştekinin, olaydan önce tanıştıkları ve olay günü birarada bulundukları esnada, sanığın müştekiden Nokia 6300 marka cep telefonunu bir görüşme yapmak amacıyla istediği, telefonu alan sanığın telefonu iade etmeyerek kayıplara karıştığı, böylece üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu gerçekleştirdiği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, ve tüm dosya bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanık hakkında mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre o yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,