KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2013/12541 E., 2013/15410 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, kasten yaralama
- Hüküm
- Düşme, mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkların ... Belediyesi'ne ait çoban kulübesinde birlikte yaşadıkları, olay günü yaptıkları tartışmanın kavgaya dönüştüğü, karşılıklı olarak birbirlerine vurmaları üzerine basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, evde bulunan bardak, sürahi, tuzluk gibi cam eşyaların kırıldığı, sanık ...'nun kapı camını kırarak mülkiyeti kamuya ait mala zarar verdiği somut olayda;
Beraat etmesi gerektiğini savunan sanığın hakkında kurulan düşme hükmünü temyizde hukuki menfaati olduğu gözetilerek bu yönde red isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
1-Sanık ... Sönmez'den CMK'nın 73/6. maddesi gereğince şikayettin vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulmaması,
2-Sanık ...'nun diğer sanıkla birlikte oturduğu ... Belediyesi'ne ait çoban kulübesinin camını kırmasına ilişkin olarak; söz konusu kulübenin kişilerin oturmasına tahsis edilmiş olması karşısında bahsi geçen yerin ne şekilde kamu malı olduğunun gerekçesinin denetime izin verir şekilde gösterilmemesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/12541, K. 2013/15410, 10 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama