Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/12658 K.2013/17048

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun Emniyet Müdürlüğüne ait ve görevli polis memurlarının görevlerini yaparlarken kullandıkları ekip otosunun ön kaportasını yumruklayarak ezilmesine neden olması eyleminin TCK'nın 152/1-a maddesinde tanımlanan "... kamu hizmetine tahsis edilmiş eşyaya zarar verme..." nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğu halde yazılı gerekçeyle "basit mala zarar verme" suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ekip otosuna görevlilerce bindirilmek istenen suça sürüklenen çocuğun davete uymayarak ellerini kollarını onlardan kurtarmaya çalışması,

vücudu ile otoya binmemek için aktif direnç göstermesi TCK'nın 265/1. maddesinin tanımında yer alan "cebir" kavramı dahilinde olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Suça sürüklenen çocuğun, polisin müdahale ettiği adli bir olayın soruşturulması kapsamında ifadesi alınmak üzere Polis Merkezine götürülmek için ekip otosuna bindirilmek istenirken görevli memurlara araca binmemek iradesiyle direnç göstermesi ve otonun ön kaputuna yumruk vurarak 2x1,5 cm ebadında ezikliğin oluşmasına neden olması fiillerinin "mala zarar verme" ve "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında yukarıdaki eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.