Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13049 K.2015/27017

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçi ...'ün müdür olarak çalıştığı ... Tüketim Malları Pazarlama Şirketinde pazarlama elemanı olduğu ve bayiilere sigara dağıtımı yaparak ücretini tahsil etme yetkisi bulunduğu ancak sanığın Develi ve Hacılar ilçeleri ile köylerinde bulunan bayiilere nakit satış yapıp ücretini tahsil etmesine rağmen vadeli satış yapmış gibi göstererek birbirinden farklı kırk üç bayiiden tahsil ettiği 65.596,95 TL'yi şirkete teslim etmediği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ikrarı, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.