Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13091 K.2015/27082

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Somut olayda, Türkiye Diyanet Vakfı Kahramanmaraş şubesinde sözleşmeli işçi olarak görev yapan, vakfın tüm muhasebe, gelir-gider işlemlerine bakan ve buna dair evrakları hazırlayan sanığın, vakıf tarafından yaptırılan Kahramanmaraş Müftülük Sitesi inşaatı ile ilgili yapılmayan harcamaları yapılmış gibi göstermek suretiyle vakıfa ait toplam 17.790,71 TL'yi mal ettiği anlaşılmakla, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.