Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13133 K.2015/26873

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükümde, söz konusu kararın kesin olduğunun belirtilmesi ve hükme karşı başvurulacak kanun yolunun gösterilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığa yapılan tebligatların geçersiz olduğu ve sanığın temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın olay tarihinde eskiden çalıştığı işyerine gelerek müştekiden bir telefon açıp geri vereceğini söyleyerek cep telefonunu aldığı ve daha sonra getirmeyerek olay yerini terk edip gittiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, söz konusu olayda cep telefonunun zilyetliğinin devri söz konusu olmaması karşısında; sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek fazla ceza tayini,