Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13179 K.2015/27007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın yöneticisi olduğu apartmanı boyaması için sanık ile 9.000 TL karşılığında anlaşıp, işe başlayınca da bu parayı ödediği, ayrıca kurulan iskelenin başkasına ait olması nedeniyle katılanın 1.000 TL para daha ödediği, sanığın daha sonra boya işinin beşte birini yapıp ortadan kaybolduğu, bu suretle katılanın dolandırıldığını iddia ettiği olayda; sanık ile katılan arasında bu konuda yapılmış bir anlaşma söz konusu olduğu, sanığın boyama işinin bir kısmını yaptığı, bir kısmının boya işini yapmaması konusunun ise hukuki çekişmeye konu edilebilecek nitelikte olduğu, dosya kapsamında sanığın dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığı ve katılan ile aralarındaki ilişkinin hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.