Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13189 K.2015/27924

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Suç tarihinde sanığın şikayetçiye apartmanın çatı işi için geldiğini beyan ederek yaptığı iş için 37 TL alacaklı olduğunu, yöneticinin bilgisi dahilinde bu parayı kendisinin ödemesi gerektiğini söylediği, şikayetçininde sanığa 50 TL para verdiği, kısa süre sonra apartman yöneticisinin böyle bir çatı tamiratı için herhangi bir kimseyi kendisine göndermediğini anlayan mağdurun şikayetçi olduğu, bu şeklide sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, dosya kapsamında bulunan tüm delillere göre, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen hapis cezasının ve gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,