Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13293 K.2015/28311

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanun’un 8.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun ceza dairelerinin görevlerini düzenleyen 14.maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava, daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın, daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalı, ayrıca görevli ceza dairesi belirlenirken, suçun ağırlaştırıcı nedenleri de göz önünde bulundurulmayacaktır.

Dosya içeriğine göre; 30.06.2010 tarihli iddianamede Sabuncu Şerafettin Devlet Hastanesi Acil Servisi'nde doktor olan sanık Ö.. M.., Verem Savaş Dispanseri'nde görevli doktorlar B.. K.. ve C.. Y..'ın diğer sanıklar ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek sahte reçete düzenlemek suretiyle evrakta sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 204/2.maddesinde düzenlenen memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu da gözetilerek yapılan incelemede;