Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13378 K.2014/1737

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ile vekili tarafından, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı kanun yolu başvurusunda bulunulması üzerine üst dereceli İzmir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05.04.2011 tarih ve 2011/431 sayılı kararı ile talebin reddedildiği, anılan karara karşı da temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşıldığından, sanıklar Murat ve ... hakkında verilen beraat hükümleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklar ...’un, temyiz dışı ... ile birlikte kız kardeşlerinden ayrılan şikâyetçinin evine giderek eşyaları almak istediklerini söyledikleri, şikâyetçinin kapıyı açmaması üzerine aralarında çıkan tartışma sonucunda, evin yatak odasının camını taşla kırdıklarının iddia edildiği olayda; sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemeleri, temyiz dışı...’ın yerden aldığı taşla camı kırdığını, bu sırada tek başına olduğunu belirtmesi, olay yerinde bir beton parçasının bulunması hususları gözetilerek, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.