Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13501 K.2015/27462

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın müştekinin sahibi ve yetkilisi olduğu... İnşaat Şirketi'nde satış ve pazarlama elemanı olarak çalıştığı ve bu dönem içerisinde adı geçen şirketin müşterilerine yaptığı gıda malları satışı sonrasında herhangi bir makbuz vermeden para tahsil ettiği ve tahsil ettiği bu paraları şirkete teslim yerinde uhdesinde bıraktığı, bu suretle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevil yollu ikrarı, müşteki ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine dair verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,