Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13581 K.2015/28498

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıkların, finansal kiralama sözleşmesi uyarınca katılan şirketten tekstil makinelerini kiraladıkları, ancak kira bedelini ödememeleri nedeniyle kiralayan şirket tarafından sözleşmenin feshedilerek suça konu makinenin iade edilmesi için noterlik vasıtasıyla ihtarname gönderildiği, buna rağmen sanıkların kira konusu eşyayı iade etmedikleri, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Sanıkların kira bedelini ödememeleri nedeniyle, katılan şirket tarafından sözleşmenin feshedildiği dikkate alınarak, sanıkların, 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun 15., 17., 24., ve 25. maddeleri ile 15/05/2008 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi'nde öngörülen "iade zorunluluğunu" yerine getirmeyerek,

suça konu makinelerin ihbarnamenin 08/03/2010 tarihinde tebliğini müteakip 60 gün içerisinde şirketin gösterdiği adrese iade etmedikleri, bunun için yasal bir gerekçe göstermedikleri ve kiralanan malların tesliminden hukuka aykırı olarak kaçındıkları, böylece sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri tüm dosya kapsamına göre sabit olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesine göre sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,