Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/14031 K.2015/28819

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...'ın katılanın oğluna borçlu olması nedeniyle verdiği çeklerin karşılıksız çıkması üzerine, taraflar arasında yapılan anlaşmada, sanık ...'nun keşide ederek alacaklı kısmına sanık ...'ı yazıp tanzim ettiği senetleri, sanık ...'ın ciro ederek katılana vereceğine ve karşılığında karşılıksız çıkan çekleri geri alacağına karar verildiği ancak sanık ...'ın alacaklı kısmında kendi ismi yazılı olan senetleri katılana ciro etmeden verdiği ve çekleri incelemek üzere istediği,

katılanın sanığa güvenerek çekleri verdiği ve senetlerin arkasını cirolamasını istediği esnada sanık ...'ın elindeki çeklerle birlikte kaçtığı, bu suretle sanıkların güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların suçlamayı kabul etmeyen ifadeleri, katılan beyanını doğrulayan tanık ve mahkumiyete yeterli somut delil bulunmaması ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların beraatlerine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.