Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/1446 K.2013/7384

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ...'ın, bahçesindeki 60 kadar selvi ağacını satmak istediği, hatta bu konuyu bürosuna gelen sanıklardan ... ile görüştüğü, sanık ...’ın, katılanın ağaçlarını satmak istediğini sanık ...'e söylediği, sanık ...’in de bahçeye bakmak istediği, bu amaçla katılan ...'ı arayıp bahçenin yerini sorduğu, sonrasında tanık ...'ı yanına almak suretiyle katılanın babası ... ile buluştuğu, hep beraber bahçeye giderek ağaçları gördüğü,

bedel konusunda kimi arayacaklarını sorduğunda tanık İsmail’in, fiyatı kendisinin belirleyeceğini belirtmesi nedeniyle, ... ile ağaçlar karşılığında 500 TL bedelle anlaştığı, tanık İsmail ile birlikte ...'ın marangoz dükkanına gittikleri, burada ...'ın, ağaçların bedeli olan 500 TL’yi katılanın babasına ödediği olayda; sanık...'in sadece aracılık yaptığı, olayla her hangi bir alakasının olmadığı, sanık ...'nin ise, sanık ...'in yevmiyeli işçisi olduğu, bu sanığın da olayla ve anlaşmayla her hangi bir alakasının olmadığı, tanık ...'la anlaşan kişinin ... olduğu,

bu sanığın da yapmış olduğu anlaşma doğrultusunda hareket ettiği, ağaçların bedelinin daha fazla olduğu yönündeki anlaşmazlığın ise hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, kesim sırasında sözleşme dışında kalan bir iki ağacın zarar görmesinin imkan dahilinde olduğu hususları gözetildiğinde; sanıkların üzerlerine atılı suçu işleme kastıyla hareket ettiklerine dair aleyhlerine hüküm kurmaya yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle mahkemece haklarında tesis edilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.