Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/14461 K.2014/3336

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan sanık ...'nin, dosya kapsamında yargılanıp mahkumiyetine karar verilen; ancak hükmü temyiz etmeyen diğer katılan sanık ...'ın, kendisine ait bahçede bulunan kiraz fidanlarına zarar vermesine sinirlenerek katılan sanık ...'ın bahçesinde bulunan zeytin fidanlarını kırarak zarar verdiği ve bu nedenle aralarında meydana gelen tartışma sırasında çıkan kavgada; katılan sanık ...'ı, etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığının iddia edildiği olayda;

1-Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa, katılan sanığın savunmalarına, katılan sanık ...'ın aşamalarda verdiği ifadelerine, tanıkların anlatımlarına, görgü tespit tutanağına, bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, husumetli olduğu katılana ait bahçe içerisine girerek görgü tespit tutanağı içeriğinde belirtilen fidanları kırmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın iki ayrı suçundan tahrik nedeniyle indirim yapılırken suçların hukuki konularının ve korudukları yararların farklı olması nedeniyle takdiri indirim oranlarının farklı uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan 1 yıl olarak belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin 1/2 oranında kabul edilmesine karşın cezanın 6 ay yerine 9 ay olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 152/1.c, 62, 29, 50/1.a, 52/2. maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 1 yıl hapis cezasının aynı kanunun 29. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 152/1.c maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 29/1 maddesi gereğince verilen cezadan 1/2 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,