Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/14505 K.2014/3759

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın olay tarihinde, işsiz olduğunu bahane ederek elinde bulunan sopa ile katılan Ereğli Belediye Başkanlığına ait binanın camlarını kırmak suretiyle kamu malına zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda,

Dosya içeriğine göre, sanığın temyiz dilekçesine ekli olarak sunulan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 28/01/2005 tarihli raporunda "ceza ehliyeti tam olmayıp TCK'nın 47. maddesinin asgari tatbikinin uygun olduğu" ifade edilmekle, dosyada mevcut aynı dairenin farklı dosyalara ilişkin kararlarında ise ceza ehliyetinin tam olduğuna dair tespitler bulunduğunun mahkemece gerekçe ve zapta geçmesi karşısında, sanığa ait raporlar arasında oluşan bu çelişkinin giderilmesi için sanık hakkında TCK'nın 32. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tespiti açısından suç tarihinde akıl hastalığı bulunup bulunmadığı,

işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, fiile ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Genel Kurulundan görüş sorulması ile sonucuna göne sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,