Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/14689 K.2015/29134

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılanın oto-kiralama işyerinden 26 PA 484 plakalı otomobili kiralayarak sözleşme imzaladığı, sözleşmede şehir içinde kullanacağını beyan ettiği, otomobilin sözleşmede belirtilen şekilde kullanması için kendisine teslim edildiği ancak sanığın kiraladığı araç ile Sivrihisar ilçesi Selimiye köyüne giderek, burada aracı kullanması için tanık G..

K.. isimli şahsa verdiği, tanık Gürcan'ın yoldaki virajı alamayarak aracı yol kenarında bulunan elektrik direğine çarparak maddi hasarlı kaza yaptığı, böylece sanığın zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunarak güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda, her ne kadar kira sözleşmesinde aracın şehir içinde kullanılacağı yazılı olup sanık bu araç ile şehirdışına çıkmış ise de sanığın sırf şehir dışına çıkması ve aracı başkasına kullandırması eyleminin sözleşmeye aykırılık nedeniyle hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu,

güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,