Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/14709 K.2015/29302

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, daha önceden tanıdığı ve aynı köyde ikamet ettikleri katılan ...'den tren garında bulundukları sırada bir yeri arayacağını söyleyerek cep telefonunu istediği, katılanın kısa bir süre kullanıp tekrar iade etmesi için suça konu telefonu sanığa verdiği, ancak sanığın almış olduğu cep telefonuyla birlikte katılanın yanıdan giderek bir daha geri dönmediği, akabinde söz konusu telefonu başka birine sattığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Katılana ait telefonun zilyetliğinin sanığa devrinin söz konusu olmaması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 Esas ve 2012/229 Karar sayılı kararı gereğince; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 141/1 maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,