Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/14870 K.2014/4073

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...‘un 26.08.2006 günü yanında kimlikleri tespit edilemeyen kişilerle birlikte müşteki ...‘ın sorumlu müdür olduğu ...fabrikasından hırsızlık yapmak için ele geçirilemeyen tel makas ile fabrika bahçesinin tel örgülerini kesmeye başladıkları sırada fabrika güvenlik görevlisi tarafından görülmeleri üzerine kaçmaya başladıkları, polise yapılan ihbar üzerine sanığın yakalandığı olayda:

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünü temyizde hukuki bir yararı olmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz de bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı mala zarar verme suçunun suç tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi bulunduğu halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaştırma işlemlerine başvurulmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,