Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/14963 K.2015/29028

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık M.. T..’nin oto tamirciliği yaptığı, temyiz dışı sanık M.. Ş..'in de Mahmut’un yanında çalıştığı, müştekinin daha önceden M.. T..'yi tanıdığı ve kendisine ait aracı zaman zaman bu iş yerine getirerek tamir ettirdiği ve aracını iş yerine bıraktığı, yine katılanın kendisine ait aracı tamir amacıyla sanık M..

T..'ye bıraktığı ve işi nedeniyle İzmir'e gittiği, sonrasında sanığın temyiz dışı sanık Murat’a söz konusu aracı sattığını ancak satış işlemlerinde problemler olduğunu bu nedenle aracı saklaması gerektiğini söyleyip aracın anahtarlarını Murat’a verdiği, Murat’ın aracı sakladığı, sonrasında sanık Mahmut’un müştekiyi arayarak aracı park ettiğini ancak aracın yerinde olmadığını çalındığını söylediği, bunun üzerine müştekinin polise hırsızlık ihbarında bulunduğu,

sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin İddia edildiği olayda, sanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.