KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/15551 E., 2015/30514 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2011/405553
- Mahkemesi
- İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 17/03/2011
- Numarası
- 2010/443 (E) ve 2011/191 (K
- Sanık
- D.. A..
- Suç
- Nitelikli güveni kötüye kullanma
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Kaynaklar Döviz... A.Ş. ünvanlı şirketin döviz bürosu işyerinde kasiyer olarak çalışmakta olan sanığın, kasasına teslim edilmiş veya kasasına işlemler sonucu girmiş olan Türk Lirası, Euro ve USD gibi paraları, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufla bulunacak şekilde suç tarihinde alıp işyerinden ayrılarak, geri dönmemesi eyleminin "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma-kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53. maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan "sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine" ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/15551, K. 2015/30514, 22 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama