KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2013/15608 E., 2013/14300 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanıkla katılanın aynı yerde yazlıklarının bulunduğu, daha önce zeytin ağaçlarının kesilmesi iddiası nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, evinin dışında güvenlik kamera kayıtları bulunan katılanın, olay günü sanığın, dışarda bulunan aracının altına demir bir çubuk uzatarak aracın hidrolik kapağının plastik kısmını çıkardığını, bir süre sonra hidrolik yağının azaldığını, bu nedenle aracında zarar oluştuğunu belirterek şikayetçi olduğu, böylece sanığın mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, araçta herhangi bir zarar meydana gelmediğinin tespit edildiği,
hidrolik yağındaki eksilmenin sanığın eyleminden kaynaklandığına dair delil bulunmadığı, sanığın, torununa ait topun katılanın aracının altına kaçması nedeniyle elindeki dut değneğiyle topu aldığını belirttiği, buna göre, sanığın, katılanın aracına karşı herhangi bir eyleminin bulunmadığı, yapılan görgü ve tespit tutanağı, cd inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sabit olduğundan, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/15608, K. 2013/14300, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama