Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/15634 K.2014/4373

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun ceza dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, ağırlatıcı veya hafifletici nedenler gözetilmeksizin, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava, daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın, daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın, şikayetçinin adet gereği açıkta kilitleyip bıraktığı park halindeki motosikletini çaldığı ve yaktığının iddia edildiği olayda;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen hırsızlık suçunun, TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince, iki yıldan beş yıla; mala zarar verme suçunun ise, aynı kanunun 151/1. maddesi uyarınca dört aydan üç yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği ve ağırlaştırıcı nedenlerin görevli dairenin belirlenmesinde dikkate alınmayacağı gözetildiğinde;