Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/15683 K.2015/30431

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın Y İletişim isimli iş yerinin sahibi olduğu, katılanlar S.. Y.., E.. T.. ve Yaşar Doğru'nun birbirlerinden bağımsız olarak bozulan cep telefonlarını tamir etmesi amacıyla sanığın iş yerine bıraktıkları, sanığın katılanlara telefonlarının tamiri için verdiği sürenin dolmasına rağmen telefonları iade etmediği ve iş yerini kapatıp ilçe merkezinden taşındığı, bu suretle sanığın üç ayrı katılana yönelik olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ifadesi, katılan beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, aşağıda belirtilen husus dışında, sanığın üç ayrı suçtan mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa sonuç olarak tayin edilen 1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezalarının TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 370 gün üzerinden hesap edilerek 7.400 TL adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarının 3 numaralı bendinin çıkartılarak,